Dobczyce to malownicza gmina położona około 30 km na południe od Krakowa. Usytuowana jest pomiędzy Pogórzem Wielickim i Beskidem Wyspowym, w przepięknej dolinie rzeki Raby. Pod względem geograficznym Dobczyce leżą pod 49 stopniem 53\' szerokości geograficznej północnej i 20 stopniem 6' długości geograficznej wschodniej. Na tym samym równoleżniku leżą tak znane miasta jak Kijów, Praga Winipeg, Calgary oraz Vancouver, a południk przecina niezwykle atrakcyjny pod względem turystycznym archipelag Wysp Alandzkich usytuowany przy wybrzeżach Finlandii.
Ważnym i zarazem charakterystycznym elementem dobczyckiego pejzażu jest Jezioro Dobczyckie i spoglądający na miasto ze Wzgórza Starego Miasta XIV – wieczny zamek.
Zgodnie z podziałem administracyjnym Polski gmina Dobczyce znajduje się w województwie małopolskim, w powiecie myślenickim. Graniczy z 6 gminami: od zachodu z Myślenicami i Sieprawiem, od południa z Raciechowicami i Wiśniową, od wschodu z Gdowem a od północy z Wieliczką.
Gminę o powierzchni 66,4 km2 zamieszkuje ok 14 tys. osób. Jest ona typowym przykładem gminy miejsko – wiejskiej, w której skład wchodzi 13 sołectw: Bieńkowice, Brzączowice, Brzezowa, Dziekanowice, Kędzierzynka, Kornatka, Niezdów, Nowa Wieś, Rudnik, Sieraków, Skrzynka, Stadniki, Stojowice.
Połączenie komunikacyjne z gminą jest korzystne ze względu na przecinające się tu drogi wojewódzkie nr 964 Wieliczka – Mszana Dolna i nr 967 Myślenice – Bochnia oraz biegnące w pobliżu drogi krajowe Kraków – Zakopane i Kraków – Tarnów.
Bogata historia, zabytki, wspaniałe walory krajobrazowe, istniejąca infrastruktura turystyczna oraz liczne wydarzenia kulturalne sprawiają, iż tereny te są atrakcyjną bazą wypadów weekendowych dla mieszkańców Krakowa i miejscem odpoczynków dla licznie przyjeżdżających tu turystów.
Dobczyce należą do najstarszych osad położonych nad rzeką Rabą. Początki tej miejscowości tkwią w czasach pierwszych Piastów. Niewykluczone, iż prawdziwych korzeni należałoby szukać daleko w czasach przedpiastowskich. Opierając się jednak na źródłach pisanych można uznać, że we wczesnym średniowieczu Dobczyce były już dobrze zorganizowaną i znaczącą w okolicy osadą. Nazwę Dobczyce łączy się z legendą o piastowskim rycerzu Dobku.
Naturalne położenie osady predestynowało ją na ważną warownię. Już w okresie początków państwa polskiego przebiegał tędy trakt prowadzący z Krakowa przez Wieliczkę na Grodzisko i dalej do Szczyrzyca, oraz odgałęzienie tego szlaku na Myślenice - ważne ze względu na drogę węgierską.

Zamek dobczycki bez wątpienia stał już w XIII wieku, wzniesiony w burzliwym okresie Polski dzielnicowej. Komu przypisać lokację Dobczyc na prawie magdeburskim - tego dokumenty jednoznacznie nie mówią. Wszystko przemawia za tym, iż stało się to w XIII stuleciu, prawdopodobnie za czasów Bolesława Wstydliwego, który przed Kazimierzem Wielkim prowadził najbardziej ożywioną akcję lokowania miast. Pierwszym pisanym dokumentem potwierdzającym prawa miejskie jest pismo z kancelarii królewskiej sygnowane przez Kazimierza Wielkiego w 1340 roku, w którym król zwalnia Dobczyce z płacenia cła na terenie całego państwa. Następny królewski przywilej dla Dobczyc wystawiony 24 kwietnia 1362 roku potwierdza prawa miejskie i nadaje prawo połowu ryb w rzece Rabie, wypasu bydła na pastwiskach oraz ustala na drugi dzień tygodnia (poniedziałek) targ cotygodniowy, który miał ogromne znaczenie dla ożywienia lokalnego rynku.
Równie wiekowa, a może nawet starsza, jest parafia dobczycka obejmująca pierwotnie swym zasięgiem miasto oraz cztery wsie: Skrzynkę, Kornatkę, Brzezową i Burletkę. Pierwsza wiadomość o istnieniu parafii pochodzi z 1321 roku, kiedy to pleban dobczycki spierał się o dziesięcinę z klasztorem cystersów w Mogile.